Dekalog dla rodziców i wychowawców

  • Nie upokarzaj dziecka: bo ono tak jak Ty ma silne poczucie własnej godności.
  • Staraj się nie stosować takich metod, których sam w dzieciństwie nie akceptowałeś.
  • Pozwalaj dziecku dokonywać wyboru w miarę możliwości jak najczęściej.
  • Jeżeli zachowałeś się wobec dziecka niewłaściwie, przeproś je i wytłumacz się. Nie bój się utraty autorytetu, dziecko i tak wie, kiedy popełniasz błędy.
  • Nigdy nie mów źle o dziecku, w szczególności w obecności innych osób.
  • Nie mów ” zrobisz to, bo ja tak chcę”- jeżeli musisz czegoś zabronić, zawsze to uzasadnij.
  • Jeżeli wydajesz polecenia dziecku, staraj się nie stać nad nim i mówić ” z góry swego autorytetu”.
  • Nie musisz być za wszelką cenę konsekwentny. I nie musisz być w zgodzie z innym dorosłym przeciwko dziecku, jeżeli wiesz, ze on nie ma racji.
  • Gdy mnie wiesz jak postąpić, pomyśl jak Ty poczułbyś się będąc dzieckiem.
  • Staraj się być czasem adwokatem własnego dziecka.
  • Bądź życzliwym, pogodnym, cierpliwym, przewodnikiem i towarzyszem swego dziecka w jego kłopotach szkolnych.
  • Staraj sie zrozumieć swoje dziecko: jego potrzeby, możliwości i ograniczenia.
  • Spróbuj jak najwcześniej zaobserwować, czy twoje dziecko ma trudności, na czym one polegają i co jest ich przyczyną- wyjaśnij swoje wątpliwości , omów spostrzeżenia na drodze konsultacji z psychologiem, logopedą, pedagogiem i w razie potrzeby z lekarzem.
  • Spróbuj pomóc swojemu dziecku – zaobserwuj w czasie codziennej pracy z dzieckiem, co jest najskuteczniejsze dla przezwyciężenia jego trudności – w razie potrzeby skorzystaj z literatury i fachowej pomocy nauczyciela- terapeuty, logopedy ( w formie terapii indywidualnej lub grupowej)
  • Bądź w stałym kontakcie z nauczycielem swojego dziecka i pedagogiem szkolnym.
  • Chwal i nagradzaj swoje dziecko nie tyle za efekty  pracy, co za włożona w nią wysiłek oraz spraw, aby praca z dzieckiem stała się przyjemna dla was obydwojga.

 

Na podstawie: E. Czyż „Dziecko i jego prawa” ( 1992r)